19.10.17

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΟΥ

Μιά μέρα βρισκόμουν σέ ἕνα ταξί καί πήγαινα στό ἀεροδρόμιο. Τό ταξί προχωροῦσε στήν δεξιά λωρίδα τοῦ δρόμου, ὅταν ξαφνικά ἕνα μαῦρο αὐτοκίνητο πετάχτηκε ἀπό ἕνα χῶρο στάθμευσης ἀκριβῶς μπροστά μας. Ὁ ὁδηγός τοῦ ταξί πάτησε τό φρένο, γλίστρησε καί κατάφερε νά μήν χτυπήσει τό ἄλλο αὐτοκίνητο γιά λίγα μόλις ἑκατοστά.
Ὁ ὁδηγός τοῦ ἄλλου αὐτοκινήτου κούνησε τό κεφάλι του καί ἄρχισε νά μᾶς φωνάζει. Ὁ δικός  μου ὁδηγός ἁπλῶς τοῦ χαμογέλασε καί τόν χαιρέτισε. Ἦταν πολύ φιλικός ἀπέναντί του. Ἔτσι τόν ρώτησα: «Γιατί τό ἔκανες αὐτό; Αὐτός ὁ τύπος παραλίγο νά καταστρέψει τό αὐτοκίνητό του καί νά μᾶς στείλει στό νοσοκομεῖο!». Τότε ἐκεῖνος μέ δίδαξε κάτι πού σήμερα πλέον ὀνομάζω «Ἡ ἀλληγορία τοῦ ἀπορριμματοφόρου».
Ὁ ὁδηγός μοῦ ἐξήγησε ὅτι πολλοί ἄνθρωποι μοιάζουν μέ ἀπορριμματοφόρα. Περιφέρονται γεμάτοι σκουπίδια, γεμάτοι πίκρα, θυμό καί ἀπογοήτευση. Καθώς τά σκουπίδια τους γίνονται ὅλο καί περισσότερα, χρειάζονται ἕνα μέρος νά τά πετάξουν καί μερικές φορές αὐτό τό μέρος μπορεῖ νά εἶστε κι ἐσεῖς. Μήν τό πάρετε ὅμως προσωπικά, ἁπλῶς χαμογελάστε τους, χαιρετίστε τους, εὐχηθεῖτε τους νά εἶναι καλά καί φύγετε.
Δέν ἀξίζει νά κουβαλάτε τά δικά τους σκουπίδια καί νά τά ἐξαπλώνετε καί σέ ἄλλους ἀνθρώπους στήν δουλειά σας, στήν οἰκογένειά σας ἤ καί σέ ἀγνώστους.

Περιοδικό «Σταγόνες πίστεως» Ἱ. Μητρ. Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου-Ἱ. Μητροπ. Ἀλεξανδρουπόλεως  

16.10.17

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας

Δέν σᾶς γνωρίζω προσωπικά. Σᾶς παρακολουθῶ ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης καί σᾶς καμαρώνουμε μαζί μέ τούς περισσότερους, πιστεύω, Ἕλληνες γιά τό ἦθος σας, γιά τόν σεβασμό σας στίς ἀξίες τοῦ Γένους μας, γιά τήν σοφία μέ τήν ὁποία ἀντιμετωπίζετε τά ἐθνικά μας θέματα καί ἐν γένει γιά τήν ὅλη σας καταξιωμένη βιοτή.
Παίρνω τό θάρρος νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας γιά ἕνα θέμα πάρα πολύ σοβαρό, πού προκάλεσε τό θησκευτικό, καί ὄχι μόνο, συναίσθημα τῶν περισσοτέρων Ἑλλήνων. Ἀντιλαμβάνομαι τόν φόρτο τῶν πολυεύθυνων καθηκόντων σας γι’ αὐτό καί θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομη.
Αὐτές τίς ἡμέρες ψηφίστηκε στήν Βουλή τό νομοσχέδιο, πού δίνει τό δικαίωμα σέ ὅποιον θέλει, ἀπό 15 ἐτῶν καί ἄνω, νά ἀλλάξει τό φύλο του.
Ἐξοχώτατε, συναναστρέφομαι μέ πολύ κόσμο καί δέν κατάφερα ἀκόμη νά βρῶ ἕναν ἄθρωπο, πού νά μήν ἔχει ταραχθεῖ μέ τόν ἐν λόγῳ Νόμο. Οἰκογενειάρχες ἀναστατώθηκαν, μεγαλύτεροι ἀπογοητεύθηκαν, νεώτεροι θορυβήθηκαν.
Μήπως ἡ ὅλη διαδικασία, ἀλλά καί τό ἴδιο τό κείμενο τοῦ νομοσχεδίου ἔγινε μέ προχειρότητα; Μήπως ὑπάρχει ἄλλη σκοπιμότητα; Δέν ξέρω...
Ὡστόσο, Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε, δέν εἶναι παράξενο πῶς, ἐνῶ ἡ Ἑλληνική Πολιτεία δέν ἐπιτρέπει σέ ἕνα 15χρονο νά κρατᾶ στό χέρι του τό τιμόνι, νά ψηφίζει, νά πίνει ἀλκοόλ, νά βλέπει ὅ,τι θέλει στήν τηλεόραση καί τόσα ἄλλα, τήν ἴδια στιγμή νά τοῦ δίνει τό δικαίωμα καί νά τό χαρακτηρίζει ὤριμο νά ἀποφασίσει ὅτι μπορεῖ νά ἀλλάξει τό φύλο του καί νά «αὐτοπροσδιοριστεῖ»;
Ἐξοχώτατε, ἐπιτρέψτε μου ταπεινά νά πῶ, πώς εἶστε ἕνας σοφός ἄνθρωπος, μέ ἦθος καί μέ μιά λαμπρή πορεία στά κοινά τῆς Πατρίδας μας. Εἰλικρινά, θά μᾶς προκαλέσει πολύ θλίψη καί ἀπογοήτευση ἄν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τόν ὁποῖο σεβόμαστε ἀπεριόριστα, συνδέσει τό ὄνομά του καί βάλει τήν ὑπογραφή του σέ ἕνα τέτοιο, συγχωρέστε μου τήν ἔκφραση, ἀναίσχυντο Νόμο.
Δέν προσβάλλει ὁ νόμος αὐτός τά χρηστά ἤθη, ἄρα προσκρούει στό Σύνταγμα;
Δέν καταδικάζουμε κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλά ποιά προστασία τῆς  «ὑγείας καί τῆς γενετικῆς ταυτότητας» τοῦ ἀνθρώπου, προσφέρεται μέ τόν ἐν λόγῳ Νόμο, σύμφωνα μέ τό Σύνταγμα;
«Τό Κράτος μεριμνᾶ για τήν ὑγεία τῶν πολιτῶν καί παίρνει εἰδικά μετρα γιά τήν προστασία τῆς νεότητας» καί «Ὁ σχεδιασμός καί ἡ ἐφαρμογή δημογραφικῆς πολιτικῆς, καθώς καί ἡ λήψη ὅλων τῶν ἀναγκαίων μέτρων ἀποτελεῖ ὑποχρέωση τοῦ Κράτους», διάβασα στό Σύνταγμα. Ποιά προστασία προσφέρει ὁ Νόμος αὐτός στά 15χρονα παιδιά μας καί ποιά δημογραφική πολιτική στήν χώρα;
Δέν θέλω νά καταχραστῶ τόν χρόνο σας, ἀλλά οὔτε καί τολμῶ νά σᾶς κάνω ὑποδείξεις.
Ταπεινά καί υἱικά μόνο σᾶς ἐκλιπαρῶ, ἐκφράζοντας πολλούς συνανθρώπους μας, μήν συνδέσετε τήν λαμπρή σας πορεία στό πολιτικό καί ἀκαδημαϊκό στερέωμα τῆς Ἑλλάδας μέ ἕναν Νόμο πού τορπιλίζει τήν Ἑλληνική οἰκογένεια καί θά ὁδηγήσει μέ μαθηματική ἀκρίβεια στόν ἀφανισμό τῆς νεολαίας μας.
Ὁρκιστήκατε κ. Πρόεδρε «στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος νά φυλάττετε τό Σύνταγμα» καί μεταξύ ἄλλων «νά ὑπηρετεῖτε τό γενικό συμφέρον καί τήν πρόοδο τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ».  Γονατίσατε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς αὐθόρμητα μέσα στόν Ἱερό Ναό ὅπου ἐκκλησιαστήκατε, χωρίς νά ὑπολογίσετε τήν χλεύη κάποιων ψευτοπροοδευτικῶν.  Εἶστε πατέρας καί παππούς καί μάλιστα πολύ τρυφερός. Γιά ὅλα αὐτά καί γιά πολλά ἄλλα, σᾶς ἱκετεύω, βάλτε τό τίμιο χέρι σας στήν καρδιά πρίν ὑπογράψετε καί ἀναλογιστεῖτε τίς εὐθύνες σας ἔναντι τῶν ἐγγόνων σας καί τῶν μικρῶν παιδιῶν ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Ἄν δέν τόν ὑπογράψετε θά ἀφήσετε ἀνεξίτηλη τήν σφραγίδα τοῦ ἀδαμάντινου χαρακτῆρα σας στήν σύγχρονη Ἑλληνική ἱστορία καί οἱ ἑπόμενες γενεές θά σᾶς εὐγνωμονοῦν.
Μή μᾶς ἀπογοητεύσετε κι ἐσεῖς κ. Πρόεδρε.
Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά γιά τόν χρόνο σας.


 Blogger

11.10.17

ΣΒΗΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ!

Ἱερεῖς χτυπῆστε τίς καμπάνες πένθιμα! Βάλτε μεσίστιες τίς σημαῖες! Πενθεῖ τό Γένος μας!
Χθές ἡ πλειοψηφία τῶν ἐθνοπατέρων κήδευσε τήν ἑλληνική οἰκογένεια.
Σβήνει ἡ Ἑλλάδα! Πεθαίνει ἡ Ἑλλάδα! Χάνεται ἡ Ἑλλάδα! Ὄχι ἀπό κάποιον ἐξωτερικό ἐχθρό. Ὄχι, δέν ἀπειλεῖται ἡ ἐθνική μας κυριαρχία ἐκ τῶν ἔξωθεν. Τήν Ἑλλάδα ἀποφάσισαν νά τήν πεθάνουν κάποιοι ψευδοπροοδευτικοί, ἐθνομηδενιστές, ἀντίχριστοι, ἀναίσχυντοι ἀπό τίς Κλαζομενές, πού ὁ Ἑλληνικός λαός τούς τίμησε μέ τήν ψῆφο τους γιά νά βγάλουν τήν χώρα ἀπό τά μνημόνια καί τήν οἰκονομική κρίση κι αὐτοί λυσσοῦν νά γκρεμίσουν κάθε ἱερό καί ὅσιο τῆς φυλῆς μας καί νά θάψουν καί νά ἀφανίσουν τήν Πατρίδα μας ἀπό προσώπου γῆς.
Ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία τό δικαίωμα τῆς ἀλλαγῆς φύλου ἀπό τά 15! Καί μάλιστα ὄχι μόνο μία φορά. Δηλαδή ἄν τό μετανιώσει, μπορεῖ νά ἀλλάξει καί μετά πάλι νά ξαναλλάξει! Γι’ αὐτές τίς ἀηδίες τούς ἐκλέξαμε στήν Βουλή; Ἔλυσαν ὅλα τά προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί προσθέτουν κι ἄλλα; Ποιός θά τούς βάλει ἐπιτέλους φρένο;
Αὐτό τό 15χρονο δέν τοῦ δίνουν ἄδεια νά κρατᾶ στό χέρι του το τιμόνι... 
Αὐτό τό 15χρονο δέν τό θεωροῦν ὤριμο νά ψηφίσει γιά νά διαλέξει τούς κυβερνῶντες του...
Αὐτό τό 15χρονο δέν τοῦ ἐπιτρέπουν νά πιεῖ ἀλκοόλ γιά νά προστατέψουν τήν ὑγεία του...
Αὐτό τό 15χρονο τό προφυλάσσουν ἀπό ἀκατάλληλα ἔργα καί βίαιες σκηνές τῆς τηλεοράσεως...
Αὐτό τό 15χρονο δέν μπορεῖ ἐν πολλοῖς νά πάει μόνο του ὅπου θέλει...
Αὐτό τό 15χρονο τό θεωροῦν ἁπλά ἕνα παιδί...
Αὐτό τό 15χρονο, τότε κύριοι ὑποκριτές τῆς Κυβερνήσεως, πῶς τό κρίνετε ὤριμο νά πάρει μία τέτοια ἀπόφαση γιά τήν ζωή του; Πῶς δέχεσθε ὅτι γιά κάποια θέματα εἶναι ἁπλῶς ἕνα παιδί, πού χρήζει προστασίας, ἐνῶ μ’ αὐτό τό ἔκτρωμα πού ψηφίσατε τό πονηρεύετε, τό διαστρέφετε καί τό ἀντιτάσσετε κατά τῆς ἴδιας του τῆς φύσης;
Διεστραμμένοι καί διεφθαρμένοι νόες, τί ἄλλο θά σοφιστεῖτε γιά νά ἐκπορνεύσετε τήν Πατρίδα μας; Ἀνθέλληνες ποιά καί τίνος συμφέροντα ὑπηρετεῖτε; Ποιά ἄλλη ἀνωμαλία θά προωθείσετε γιά νά μήν μείνει τίποτε ὄρθιο σ’ αὐτόν τόν εὐλογημένο τόπο;  
...«ἵλεως γενοῦ ἡμῖν τε καί αὐτοῖς» Χριστέ μου!...

 Blogger

9.10.17

ΞΥΠΝΑ ΑΘΑΝΑΤΕ ΗΡΩΑ!

Καταδικάζουμε βεβαίως, τήν ἐπέμβαση τοῦ ὁμολογουμένως ἀγανακτισμένου ἀγνώστου Ἕλληνα στό μνημεῖο τοῦ ἥρωα Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, πλήν ὅμως δέν μποροῦμε νά μήν ὁμολογήσουμε πώς συμφωνοῦμε ἁπόλυτα μαζί του!
Γιατί πῶς θά ἔνοιωθε σήμερα ἄν ζοῦσε ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ; Τί θά ἔλεγε στήν σημερινή νεολαία ἄν μιλοῦσε γιά δεύτερη φορά στήν Πνύκα; Τότε προέτρεψε τούς νέους νά ἀποφεύγουν τήν διχόνοια, νά διαφυλάξουν τήν Ὀρθόδοξη Πίστη καί νά ἀποκτήσουν παιδεία!
Ποῦ εἶσαι σεβαστέ καί μεγάλε ἥρωα σήμερα νά δεῖς τό κατάντημά μας! Ἡ «φρόνιμη ἐλευθερία» πού ὁραματιζόσουν γιά τήν νέα γενιά ἔγινε ἀσυλλόγιστη ἀσυδοσία!
Ποῦ εἶσαι πολιέ Γέροντα σήμερα νά κλάψεις, γιατί ὄχι μόνο δέν διαφυλάξαμε τήν Πίστη μας, ἀλλά τήν πολεμοῦμε λυσσωδῶς καί πασχίζουμε νά τήν ξεριζώσουμε ἀπό κάθε παιδική καί νεανική καρδιά, ἀλλά καί νά ἀποχριστιανοποιήσουμε ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα!
Ξύπνα Γέρο τοῦ Μοριᾶ νά δεῖς τί παιδεία προσφέρουμε στούς νέους τῆς Πατρίδος μας!
Κάποτε ἀθάνατε ἥρωα ἀπευθυνόμενος στούς νέους ἐκεῖ στήν Πνύκα εἶπες: «νά ἰσιάσετε καί νά στολίσετε τόν τόπο, ὅπου ἐμεῖς ἐλευθερώσαμε˙ καί γιά νά γίνη τοῦτο πρέπει νά ἔχετε ὡς θεμέλια τῆς πολιτείας τήν ὁμόνοια, τήν θρησκεία... καί τήν φρόνιμον ἐλευθερίαν».
Ξύπνα ἀθάνατε Κολοκοτρώνη νά μᾶς φτύσεις γιατί γκρεμίσαμε τά θεμέλιά μας, κόψαμε ΣΥΡΙΖΑ ὅ,τι μᾶς κράταγε μέ τήν θρησκεία μας. Καί ἐν ὀνόματι τάχατες τῆς ἐλευθερίας καί τῆς προστασίας τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων δέν ἀφήσαμε τίποτε ὄρθιο σ’ αὐτήν τήν ἔρμη τήν Πατρίδα!...
Σέ ντρεπόμαστε σεβαστέ Κολοκοτρώνη, ἀλλά καί φοβούμαστε τήν ὀργή σου... τήν «ὀργή τῶν νεκρῶν»... ὅλων τῶν ἡρώων τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος!
Ἐσεῖς «διαβάζατε ποιούς εἴχατε προγόνους, μαθαίνατε γιά τόν Θεμιστοκλῆ καί τόν Ἀριστοτέλη... καί σᾶς ἦλθε εἰς τόν νοῦ νά τούς μιμηθεῖτε καί νά γίνετε εὐτυχέστεροι. Καί ἔτσι ἔγινεν...» (ἀπό τόν Λόγο στήν Πνύκα).
Ἐμεῖς τά θεωρήσαμε ὅλα αὐτά παρωχειμένα, βάλαμε ἄλλα κείμενα πιό μοντέρνα. (Δέν τά ξέρατε καλά ἐσεῖς, οὔτε οἱ πρόγονοί μας, κι ἄς ἔδωσαν τά φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ, τῶν γραμμάτων, τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τεχνῶν σέ ὅλα τά Ἔθνη).
Ξύπνα νά δεῖς σήμερα τόν ἐκφυλισμό τῆς νεολαίας, τήν ἰσοπέδωση τῶν ἑλληνορθοδόξων ἀξιῶν, τήν ἐξαχρείωση τῆς οἰκογένειας, τήν ὁποία ἐπιχειροῦν τελευταῖα κάποιοι πολιτικάντιδες, πού διακυβερνοῦν τήν χώρα μας, νά τορπιλίσουν συθέμελα, μέ τά ἀνήθικα νομοσχέδιά τους.
Ξύπνα νά δεῖς γιά ποιούς ἔχυσες, φεῦ, ἄδικα τό αἷμα σου!
-γιά κάποιους νεοέλληνες πού θεώρησαν τήν θύραθεν σοφία ἄχρηστη.
-γιά κάποιους νεοέλληνες πού χαρακτήρισαν τήν Ὀρθοδοξία σκοταδισμό καί γύρισαν τήν πλάτη στόν Χριστό.
-γιά κάποιους νεοέλληνες πού πιστεύουν πώς ἡ μελέτη τῆς Ἱστορίας, τῆς Γλώσσας καί τοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Ἑλλάδος εἶναι ρατσισμός ἤ σωβινισμός.
-γιά κάποιους νεοέλληνες πού χλευάζουν κάθε ἱερό καί ὅσιο καί ἐξυμνοῦν κάθε ἀνήθικο καί ἀνώμαλο.
Ξύπνα άθάνατε Γέρο τοῦ Μοριᾶ, ξύπνα γιά νά ξυπνήσεις τούς νεοέλληνες ἀπό τόν λήθαργο τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν ἀποχαύνωση τοῦ πνεύματος, ἀπό τήν ἀδράνεια τά ἐναπομείναντα ὑγιά κύτταρά τους!
Ἄμποτε!!!

 Blogger

8.10.17

ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ...

«Ὥ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη!... ἕως πότε ἀνέξομαι μῶν;» αὐτά τά λόγια τοῦ Χριστοῦ μας μοῦ ἤρθαν στόν νοῦ, ὅταν πληροφορήθηκα ἀπό τήν ἰστοσελίδα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (φεῦ!) τήν δημόσια διαβούλευση νομοσχεδίου σχετικά μέ τό δικαίωμα ἀλλαγῆς τοῦ φύλου!   
Ἀντιγράφω τήν πρώτη παράγραφο τοῦ 2ου ἄρθρου τοῦ ἀναίσχυντου αὐτοῦ νομοσχεδίου:
«1. Ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά. Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί να συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επεμβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα».
Ποιοί διεστραμμένοι νόες μπόρεσαν νά συλλάβουν αὐτές τίς ἰδέες; Δέν ἀποτελεῖ ὕβρη πρός τόν Δημιουργό καί Πλάστη τοῦ σύμπαντος κόσμου μία τέτοιου μεγέθους παρέμβαση στό ἔργο τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ὅλα τά «ἐποίησε καλά λίαν»;
Ὤ, ἀλαζόνα νομοθέτα γιατί προκαλεῖς τόσο τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ; Εἶναι δυνατόν νά προσδιορίζεται τό φύλο μέ βάση τίς ἀρρωστημένες καταστάσεις πού μπορεῖ νά βιώνει κάποιος ἄνθρωπος;
«Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» διαβάζουμε στήν Γένεση. Ἄρσεν καί θῆλυ, ἅπαξ διά παντός!
Ποιός ὑπουργίσκος ἔχει τό δικαίωμα νά φέρει πρός ψήφιση στήν Βουλή τέτοια καταστροφικά νομοθετήματα;
Ποιός τοῦ ἔδωσε τό δικαίωμα νά καταργεῖ τούς φυσικούς νόμους καί νά φέρνει πρός ψήφιση στήν Βουλή ἀηδίες;
Ἕως πότε θά ἀνεχόμαστε νά ὀνομάζουμε «δικαίωμα» τό κάθε πάθος καί διαστροφή;
«Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις...». Ἄν ζοῦσε στίς ἡμέρες μας ὁ ἱερός Ψαλμωδός, ἴσως δέν θά παρομοίαζε τόν σύγχρονο «ἄνθρωπο» μέ τά κτήνη, τά ὁποῖα λόγω τοῦ ὅτι λειτουργοῦν μέ τά ἔνστικτα δέν παραβιάζουν τούς νόμους τοῦ Θεοῦ... Οἱ πράξεις μας καταδεικνύουν ὅτι ἔχουμε κυλιστεῖ σέ ἀπύθμενο βοῦρκο καί ἔχουμε χάσει κάθε ἔλεγχο.
Βεβαίως ἀπό ἄθεα, ἀπάτριδα, ἀνιστόρητα, ἀμόρφωτα, ἀνήθικα καί ἀνέντιμα ἀνθρωπάρια ἄς μήν ἔχουμε πολλές ἀπαιτήσεις...
Ὡστόσο δέν ἔμεινε κάποιος ἄνοσος θεσμός πού νά ἀντιδράσει στό ἐν λόγῳ νομοσχέδιο;
Ἀναμένουμε...

Blogger

6.10.17

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

...Στόν Χριστιανισμό καί στήν Ὀρθόδοξη πίστη, δέν ἔχομε κίνηση «ἐκ τῶν κάτω πρός τά ἄνω» ἀνακάλυψης ὑπό τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ἀλλά παρατηρεῖται κίνηση τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ «ἐκ τῶν ἄνω πρός τά κάτω», προκειμένου νά ἀποκαλύψει ὁ ἴδιος ὁ Θεός τόν ἑαυτό του στόν κόσμο, καί, ἰδιαίτερα, νά φανερώσει καί διδάξει, ὅσα ἀφοροῦν στόν ἄνθρωπο καί τήν σωτηρία του. Καί τούτη εἶναι ἡ οὐσιώδης καί εἰδοποιός διαφορά τῶν ἄλλων Θρησκειῶν ἀπό τόν Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό, δηλαδή τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία καί δέν μπορεῖ καί εἶναι λάθος νά ἀποκαλεῖται Θρησκεία.
Πόσο ὄμορφα καί εὔγλωττα μᾶς τό διαμηνύει καί μᾶς τό ἐπεξηγεῖ τοῦτο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Πολυμερῶς καί πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεός λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ» (Ἑβρ.α΄1).
Ἑπομένως, ἄλλο «ἀνακάλυψη» τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν ἄνθρωπο καί ἄλλο ἡ ἀποκάλυψη τοῦ ἴδιο τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο!  
κ. Ν. Νικολαΐδη, Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου  Ἀθηνῶν

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ

26.9.17

ΑΓΑΠΗ=ΘΥΣΙΑ

Ἡ ἀγάπη εἶναι θυσία.  Ἑπομένως, ὅποιος ἀγαπᾶ τόν Θεό θυσιάζεται. Καί νά ξέρετε ὅτι εἶναι μεγάλο ἁμάρτημα νά μήν ἀγαποῦμε τόν Θεό. «Εἴ τις οὐ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα». Ἔτσι λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος˙ ὅποιος δέν ἀγαπᾶ τόν Χριστό, νά εἶναι ἀφωρισμένος. Σκληρός ὁ λόγος. Καί ἐγώ πού τόν λέω φοβᾶμαι καί τρέμω ἀπό μέσα μου. Ἀλήθεια, εἶναι ἀφωρισμένος ὁ καθένας πού δέν ἀγαπάει τόν Θεό; Βεβαίως, ἀδελφοί μου. Δέν ἀφορίζει οὔτε τόν βλάσφημο, οὔτε τόν κλέφτη, οὔτε τόν ἄδικο, τόν ἁμαρτωλό γενικά. Τοῦ χαρίζει τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία Του. Ἀλλά στό θέμα τῆς ἀγάπης ὑπάρχει μιά ἰδιαιτερότητα. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε μιά καρδιά νά ἀγαποῦμε καί ὄχι νά μισοῦμε.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

23.9.17

CRASH TEST


Crash test. Μία τεχνική πού ἐφαρμόζουν οἱ μηχανικοί τῶν αὐτοκινητοβιομηχανιῶν γιά νά ἐξασφαλίσουν τήν μεγαλύτερη δυνατή ἀντοχή τῶν αὐτοκινήτων καί τήν ἀσφάλεια τῶν ἐπιβαινόντων σ’ αὐτά. Ἐκτελεῖται γιά νά ἐξασφαλιστοῦν ὁρισμένες προδιαγραφές ὡς πρός τήν ἰκανότητα τῶν μέσων μεταφορᾶς ἤ τμημάτων τους νά ἀντέξουν σέ συγκρούσεις.
Ὑπάρχουν ἀρκετῶν εἰδῶν Crash test. Μετωπικό, πλαγιομετωπικό, ὑλικοῦ, ἀνατροπῆς... Ὅλα διαξάγονται κάτω ἀπό αὐστηρές ἐπιστημονικές προδιαγραφές, κοστίζουν πολύ καί γι’ αὐτό ὕστερα ἀπό κάθε ἐκτέλεση θά πρέπει νά ἐξάγονται ὅσο τό δυνατόν περισσότερα συμπεράσματα.
Βεβαίως τό ἰστολόγιό μας δέν ἔχει ὡς θεματολογία του τούς «4 τροχούς»... Ὅμως αὐτή ἡ λέξη, αὐτή ἡ τεχνική, μᾶς θυμίζει τόσο πολύ τίς δοκιμασίες, πού ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέπει στήν ζωή μας...
Ἕνας θάνατος προσφιλοῦς προσώπου, ἴσως δέν θά ἦταν ὑπερβολικό ἄν τό χαρακτηρίζαμε ὡς ἕνα crash test.
Ἕνα crash test  μετωπικό. Μετωπικό μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού τίς περισσότερες φορές δέν μᾶς εἶναι εὐχάριστο, δέν εἶναι τό ἀναμενόμενο, δέν εἶναι τό προσδοκόμενο, ἀλλά εἶναι αὐτό πού τελικά μᾶς ἀναπαύει, πού μᾶς περιφρουρεῖ, πού μᾶς σώζει...
Ἕνα crash test  πλαγιομετωπικό. Πλαγιομετωπικό μέ ἕνα ἀμείλικτο «γιατί»... Ἕνα «γιατί» ὅμως, πού δέν ἔχει θέση στήν δική μας ζωή! Γιατί, ἁπλούστατα, ΟΛΑ ἐπισυμβαίνουν κάτω ἀπό τό ἄγρυπνο καί στοργικό βλέμμα τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ μας. Ἑπομένως ΟΛΑ ἀποσκοποῦν στήν σωτηρία μας...
Ἕνα crash test ὑλικοῦ. Τό ἀπαραίτητο «ὑλικό» γιά τήν περίπτωσή μας εἶναι ἡ πίστη, τῆς ὁποίας ἡ γνησιότητα, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζέση δοκιμάζονται ὅπως ὁ «χρυσός ἐν τῷ χωνευτηρίῳ». Εἶναι ἡ πίστη στόν Ἀναστημένο Χριστό, ὁ Ὁποῖος, ὅπως ἔλεγε ὁ πεφιλημένος π. Θεόφιλος, «ξεδόντιασε τόν θάνατο» καί τόν κατέστησε ἕνα ἁπλό ἐπεισόδιο στήν ζωή μας, «ἕναν μεγάλο ὕπνο»!
Ἕνα crash test  ἀνατροπῆς. Ἀνατροπῆς τῆς μέχρι τοῦδε ἤσυχης, γαλήνιας καί ξένοιαστης καθημερινότητας...
Στά αὐτοκίνητα, σ’ αὐτό τό τελευταῖο εἶδος τοῦ crash test, ἐλέγχουν τήν ἰκανότητα τοῦ αὐτοκινήτου νά σηκώσει τό βάρος του σέ περίπτωση ἀνατροπῆς...
Στό δικό μας crash test καλούμαστε νά σηκώσουμε τό βάρος τοῦ πόνου, πού μᾶς προκαλεῖ ὁ ἀποχωρισμός ἀπό τό πολυαγαπημένο μας πρόσωπο, πού ὡστόσο πορεύεται τήν «μακαρία ὁδό»... Καλούμαστε νά ἀντέξουμε τήν θλίψη πού μᾶς συνέχει γιά τό γεγονός ὅτι ἐπί γῆς δέν θά ξανασυναντηθοῦμε πιά... Καλούμαστε νά ἀποχαιρετίσουμε τήν προσφιλή μας ἀδελφή, ναί μέ δάκρυα στά μάτια, μέ βαθειά ὀδύνη, μέ μεγάλο «κόστος», ἀλλά μέ τήν πεποίθηση ὅτι ἀπολαμβάνει τά ἀγαθά τοῦ Οὐρανοῦ, ὅτι βρίσκεται μέ τούς προαπελθῶντας... Πατέρα καί ἀδελφές,  στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ καί θά πρεσβεύει καί γιά μᾶς τούς «περιλειπόμενους», ἀλλά τούς ἔχοντας ἐλπίδα ὅτι μέ τήν Χάρη καί τήν Εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ θά βρεθοῦμε κάποτε πάλι μαζί στήν «ποθεινήν Πατρίδα»...
Καλή Ἀνάσταση ἀγαπημένη μας ἀδελφή Ἀθηνᾶ!
Καλό Παράδεισο!

   Blogger

22.9.17

ΔΡΑΜΑ...

Σέ πρόσφατη συνέντευξή του στήν κρατική τηλεόραση ὁ ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων ἔγραψε ἀκόμη μία μελανή σελίδα τῆς θητείας του στό ταλαίπωρο Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων.
Ἐρώτηση Δημοσιογράφου: «Τελικά κ. Ὑπουργέ, τά μαθήματα στό Λύκειο μειώνονται;»
κ. Γαβρόγλου: «Τά μαθήματα μειώνονται δραματικά».
Ἀνακαλῶντας τίς βασικές μας γνώσεις τό ἐπίθετο «δραματικός» μᾶς παραπέμπει σέ ἀρνητικό συναίσθημα.... Σέ τραγωδία... Ἐπειδή, ὅμως δέν ἐμπιστευόμαστε τίς γνώσεις μας, τό λεξικό θά μᾶς διαφωτίσει καί θά μᾶς δώσει τήν σωστή ἑρμηνεία:

«δραματικός -ή -ό : 1. που έχει σχέση με το δράμα...2. (μτφ.) α1. που είναι τόσο πολύ δυσάρεστος ή οδυνηρός, ώστε να προκαλεί έντονη συγκίνηση, να συγκλονίζει... α2. που αναφέρεται σε κτ. πολύ δυσάρεστο... α3. στη διάρκεια του οποίου συμβαίνουν δραματικά γεγονότα... α4. που εκδηλώνει πόνο, λύπη, αγωνία... β. που είναι πολύ κρίσιμος, που δημιουργεί μεγάλη ένταση και που είναι ενδεχόμενο να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα δραματικά ΕΠIΡΡ στη σημ. 2: H υπόθεση εξελίσσεται ~. Πολύ ~ μας παρουσίασε την κατάσταση.

Ἑπομένως συμβαίνουν δύο τινά: ἤ ὁ κ. Γαβρόγλου δέν γνωρίζει τήν ἑρμηνεία τῆς λέξεως πού χρησιμοποίησε ἤ χρησιμοποίησε τήν σωστή λέξη γιά νά περιγράψει τήν κατάσταση στήν ὁποία περιέφερε τό ἐκπαιδευτικό σύστημα τῆς χώρας. Τό πρῶτο ἀπορρίπτεται καθ’ ὅτι ὁ κ. Γαβρόγλου τυγχάνει καθηγητής Πανεπιστημίου. Ἄρα μένει τό δεύτερο. Ἔτσι ὁ κ. Γαβρόγλου σέ μιά κρίση ἀληθείας μᾶς παρουσίασε τήν κατάσταση στήν Παιδεία καί εἰδικότερα στό Λύκειο μέ τόν πλέον ρεαλιστικό τρόπο. Περιέγραψε τήν πραγματικότητα, πού δημιούργησε ὡς καθ’ ὕλην ἀρμόδιος ὑπουργός συνεπικουρούμενος ἀπό τήν Κυβέρνησή του μέ τά πιό μελανά, πλήν ἀληθινά χρώματα.
«Τά μαθήματα –στό Λύκειο- μειώθηκαν δραματικά» δήλωσε ὑπερήφανος!
Ἐν τούτοις, αὐτό θά εἶναι δυσάρεστο ἤ καί ὀδυνηρό γιά τά παιδιά μας.
Θά προκαλέσει πόνο, λύπη, ἀγωνία...
Θά δημιουργήσει μεγάλη ἔνταση καί ἐνδεχομένως πολύ δυσάρεστα ἀποτελέσματα...
Σέ ὅλα αὐτά μᾶς παραπέμπει ἡ λέξη πού χρησιμοποίησε!
Καί πῶς ὄχι, ἀφοῦ συρρικνώνουν τίς γνώσεις πού προσφέρουν τά σχολεῖα, ἀφανίζουν τίς πιό λαμπρές σελίδες τῆς ἱστορίας μας ἀπό τά σχολικά βιβλία, καταργοῦν οὐσιαστικά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί γενικά προωθοῦν ἕνα μοντέλο πολυπολιτισμικό πού ἀφανίζει κάθε ἔννοια πατρίδας, οἰκογένειας, θρησκείας, ἤθους, τιμῆς, ἐντιμότητας καί ὁτιδήποτε παραπέμπει στίς ἑλληνορθόδοξες ἀξίες.
Θά ξυπνήσουμε; Θά ἀντισταθοῦμε; Στό χέρι μας εἶναι!

 Blogger

19.9.17

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Τό Εὐαγγέλιο, ἀδελφοί μου, γκρεμίζει τά κάστρα τῆς ἁμαρτίας. Ἀφυπνίζει νεκρωμένες συνειδήσεις καί ἀνιστᾶ ἀνθρώπους πού ζοῦνε μέσα στό σκοτάδι καί κοιμοῦνται τόν βαρύ ὕπνο τῆς ἁμαρτίας.
...Νά πάρουμε τό Εὐαγγέλιο, νά τό διαβάσουμε, νά τό γνωρίσουμε, νά τό μάθουμε ἀπ’ ἔξω καί ἀπό μέσα, νά τό μεταφράσουμε σέ πρᾶξι, σέ ἔργο καί ζωή. Αὐτή εἶναι καί ἡ θερμή μας εὐχή. Ἀμήν. 
καταξιώνουν.

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

14.9.17

«Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης της οἰκουμένης.
Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας.
Σταυρός, βασιλέων τὸ κραταίωμα.
Σταυρός, πιστῶν τὸ στήριγμα.
Σταυρός, ἀγγέλων ἡ δόξα
καὶ τῶν δαιμόνων
τὸ τραῦμα
»

11.9.17

ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΝ!



Μια εικόνα χίλιες λέξεις λέει ο λαός… στην προκειμένη περίπτωση ένα σημείωμα έξω από σουβλατζίδικο στην Νέα Μάκρη στην Ελλάδα.
Ο ιδιοκτήτης του κατάφερε να συγκινήσει αρκετούς στέλνοντας παράλληλα μήνυμα ότι κάποια πράγματα όπως η ανθρωπιά και η αξιοπρέπεια είναι στοιχεία που δεν αγοράζονται. Ο άνθρωπος αντιλήφθηκε άτομα να ψάχνουν στα σκουπίδια του και η αντίδραση του ήταν η πιο κάτω ανακοίνωση. «Προς τα άτομα που ψάχνουν στα σκουπίδια. Είστε άνθρωποι και αξίζετε κάτι καλύτερο. Παρακαλώ μπείτε μέσα κατά τις ώρες εργασίας για να πάρετε ένα σουβλάκι και νερό. Δεν θα κάνουμε ερωτήσεις».
http://cyprustimes.com
Εύγε αγαπητέ Συνέλληνα! 

6.9.17

ΑΜΠΕΛΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

...Καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, ὁ Ἑλληνικός λαός, εἴμαστε ἕνα ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ... Ναί, ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς. Ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ οἰκογένειά μας...
Ζητάει, ἀδελφοί μου, ὁ Κύριός μας τόν καρπό. Καί στέλνει τούς ἀπεσταλμένους καί ζητάει τά ὀφειλόμενα. Ἔχουμε καρπό ἀγάπης; Ἔχουμε καρπό πίστεως; Ὑπάρχουν κλήματα μέ τήν ζωηρή, τήν ζωντανή, τήν θερμή, τήν ἔμπρακτο πίστι στόν ἕνα καί ἀληθινό Θεό; Ξεθώριασε στίς ἡμέρες μας, ἡ πίστις. Χάσαμε τόν προσανατολισμό μας καί πιστεύουμε ὁ καθένας, ὅπως θέλει καί ὅταν θέλη, μέ τόν τρόπο τόν δικό του...
Ὁ Θεός, ἀδελφοί μου, θέλει ἀπό τό ἀμπέλι τῆς καρδιᾶς μας τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητα. Ποιός ἀπό μᾶς ζῆ μέ συνέπεια τό πιστεύω του; Πιστεύουμε μέ τά λόγια, ἀλλά, μέ τήν πρᾶξι καί μέ τήν καθημερινή μας ζωή, δείχνουμε πώς εἴμαστε Χριστιανοί;

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

3.9.17

Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον

Προτοῦ ἐκφωνήσει ὁ ἱερέας, κατὰ τὴν Θ. Εὐχαριστία, τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ: «Λάβετε φάγετε... πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες...», αὐτὸ ποὺ προσφέρομε ὀνομάζεται ἄρτος. Μετὰ τὴν ἐκφώνησι δὲν τὸ ὀνομάζομε πιὰ ἄρτο, ἀλλὰ Σῶμα. Γιατί, ὅμως, στὴν Κυριακὴ προσευχή, τὴν ὁποίαν ἀπαγγέλλομε μετὰ τὸν καθαγιασμό, λέμε «τὸν ἄρτον ἡμῶν»; ... Ἀλλά, προσθέτομε «τὸν ἐπιούσιον», δηλαδὴ τὸν ἀπαραίτητο γιὰ τὴν συντήρησι τῆς οὐσίας· τὴν ὑπόστασι τῆς ψυχῆς μας δὲν τὴν ἐνισχύει ὁ ἄρτος ὁ ὑλικός, ποὺ μπαίνει στὸ σῶμα μας, ἀλλ᾿ ὁ ἄρτος ὁ οὐράνιος· τὸν ὀνομάζομε, ὅμως, κι «ἐπιούσιο», ποὺ σημαίνει ἐπίσης «καθημερινό», γιατὶ οἱ ἀρχαῖοι ὀνόμαζαν τὴν «αὔριον»: «ἐπιοῦσαν ἡμέραν». Ἔτσι ἐκφράζομε δύο ἔννοιες μὲ μιὰ λέξι.
Ἐάν, ὅμως, ὁ ἄρτος αὐτὸς εἶναι καὶ καθημερινὸς καὶ ἀπαραίτητος γιὰ τὴν συντήρησι τῆς οὐσίας, γιατὶ περιμένομε νὰ περάσῃ ἕνας ὁλόκληρος χρόνος, γιὰ νὰ μεταλάβωμε; ἂς λάβωμε κάθε ἡμέρα αὐτὸ ποὺ μᾶς χρειάζεται κάθε ἡμέρα. Ἂς ζοῦμε κατὰ τέτοιο τρόπο, ὥστε νὰ εἴμεθα ἄξιοι νὰ μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα. Γιατί, ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἶναι ἄξιος νὰ τὸν λαμβάνῃ κάθε ἡμέρα, δὲν θὰ εἶναι ἄξιος νὰ τὸν δεχθῇ οὔτε μιὰ φορὰ τὸν χρόνο. Ὁ Ἰὼβ προσέφερε κάθε ἡμέρα θυσία γιὰ τοὺς γιούς του, ἀπὸ φόβο μήπως διέπραξαν κανένα ἁμάρτημα μὲ τὰ λόγια ἢ μὲ τὶς ἐνθυμήσεις τῆς καρδιᾶς τους (Ἰώβ α´, 5). Καὶ μεῖς ἀκοῦμε πώς, κάθε φορὰ ποὺ προσφέρεται ἡ ἀναίμακτος θυσία, ἀναπαριστάνεται ὁ θάνατος καὶ ἡ Ἀνάστασι καὶ ἡ Ἀνάληψι τοῦ Κυρίου, καὶ ξαναδίδεται ἡ συγχώρησι τῶν ἁμαρτιῶν, καὶ δὲν δεχώμεθα τὸν ἄρτο τῆς ζωῆς; Ὅποιος ἔχει μιὰ πληγὴ ζητάει κάποιο φάρμακο. Τὸ νὰ εἴμαστε ὑποταγμένοι στὴν ἁμαρτία εἶναι μιὰ πληγή. Τὸ οὐράνιο φάρμακο εἶναι τὰ ἄχραντα Μυστήρια.
Ἄν μεταλαμβάνωμε κάθε ἡμέρα, τότε ἡ κάθε ἡμέρα εἶναι γιὰ μᾶς μία «σήμερον». Ἐὰν σήμερα ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα μας, ἀναγεννάει κι ἀνασταίνει τὴν σημερινή μας ἡμέρα. Μὲ ποιὸν τρόπο; Ὁ Πατήρ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς λέγει στὸν Ἰησοῦ: «Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε» (Ψαλμ. β´, 7). Τὸ «σήμερον» εἶναι ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Χριστὸς ἀνασταίνεται. Ὑπάρχει τὸ χθὲς καὶ τὸ σήμερα· ὅμως, ὁ Ἀπόστολος λέγει: «Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν» (Ρωμ. ιγ´, 12). Ἡ νύχτα τῆς «χθές» πέρασε. Ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἔφθασε.
Ἑρμηνεία τοῦ Πάτερ ἡμῶν,
ἀπὸ τὶς Κατηχήσεις τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, ἐπισκόπου Μεδιολάνων.

28.8.17

Κύριε Ἰησοῦ «πάλιν καί πολλάκις Σοί προσπίπτωμεν καί Σοῦ δεόμεθα ...» (εὐχή τῆς Θ. Λειτουργίας)...
Γιά πολλοστή φορά θά γονατίσω μπροστά Σου καί ἐγωϊστικά θά σέ ἱκετέψω καί πάλι νά μοῦ χαρίσεις κάποια δωρεά Σου... Ὅλο ζητῶ...!
Αὐτήν τήν φορά πίστη Σοῦ ζητῶ... Πίστη, Κύριέ μου... Πίστη! Δῶσε μου πίστη...!
Ἄν οἱ Ἀπόστολοί Σου,
πού ἄκουγαν τήν διδασκαλία Σου ἀπό τά ἄχραντα χείλη Σου,
πού εἶδαν τά θαύματα ἀπό τά τίμια χέρια Σου,
πού ἔζησαν κοντά Σου,
πού συνέφαγαν, συναναστράφηκαν καί συμπορεύθηκαν μαζί Σου,
πού «αἱ χεῖρες αὐτῶν ἐψηλάφισαν» τήν θεότητά Σου...
Ἄν Αὐτοί εἶχαν ὡς αἴτημα τό «πρόσθες ἡμῖν πίστιν»,
τότε ἐγώ τί πρέπει νά πῶ;...
Βεβαίως, ὑπάρχει μία εἰδοποιός διαφορά... Τό Ἅγιο Πνεῦμα! Ἐγώ βρίσκομαι στήν περίοδο τῆς Χάριτος, ἐνῶ οἱ Ἀπόστολοι δέν εἶχαν ζήσει ἀκόμη τήν δική τους Πεντηκοστή...
Αὐτοί μόνο ψηλάφισαν, ἐγώ Σέ γεύομαι!
Αὐτοί μόνο συνανεστράφησαν, ἐγώ γίνομαι σύναιμη καί σύσσωμη Χριστοῦ!
Αὐτοί μόνο συμπορεύονταν, ἐγώ Σέ παίρνω μέσα μου!
Τότε γιατί;
Γιατί δέν ἐμπιστεύομαι τήν Θεία Σου Πρόνοια;
Γιατί δέν παραδίδομαι στήν ἀπέραντή Σου Ἀγάπη;
Γιατί φοβᾶμαι τό αὔριο, ἐνῶ βρίσκομαι στήν στοργική Σου χοῦφτα;
«Τίς ἐνεπίστευσε Κυρίῳ καί κατῃσχύνθη; ἤ τίς ἐνέμεινε τῷ φόβῳ αὐτοῦ καί ἐγκατελείφθη; ἤ τίς ἐπεκαλέσατο Αὐτόν, καί ὑπερεῖδεν αὐτόν;» (Σοφ. Σειράχ β΄ 10). Διά μέσου τῶν αἰώνων ἀκούγεται ἡ φωνή τοῦ σοφοῦ  Ἰησοῦ, υἱοῦ Σειράχ καί κανείς, μά κανείς δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει τά λόγια του καί νά τόν διαψεύσει! Εὐτυχῶς!
Λῦσε μου Κύριε τά δεσμά τῶν παθῶν μου, πού μέ κρατοῦν δεμένη χειροπόδαρα στή γῆ.
«Φώτισόν μου τό σκότος» καί δεῖξε μου τήν μεγαλοσύνη τοῦ Οὐρανοῦ.
Διέλυσε τήν ὀμίχλη τῆς ἀπιστίας μου καί βοήθησέ με νά καταλάβω πώς τά πάντα ἐλέγχονται ἀπό τό σοφό βλέμμα Σου.
...ὅσοι μέ διώκουν, τό γνωρίζεις Ἐσύ!
...ὅσοι μέ πληγώνουν, τό ἐπιτρέπεις Ἐσύ!
...ὅσοι μέ περιφρονοῦν, τό ἐγκρίνεις Ἐσύ!
...ὅσοι μέ ἀδικοῦν, τό παραχωρεῖς Ἐσύ!
...ὅταν ἔρχεται ἡ θλίψη, ἡ ἀρρώστια, ἡ δοκιμασία, ὁ θάνατος, Ἐσύ τά κατευθύνεις ὅλα!
Γιατί τίποτε ἀπολύτως δέν γίνεται χωρίς νά τό θέλεις ἤ νά τό παραχωρεῖς Ἐσύ!
Εἰς πείσμα, λοιπόν, ὅλων τῶν δαιμόνων τῆς ἀβύσσου, κατά τήν ρήση τοῦ π. Θεοφίλου, θά μείνουμε, Χριστέ κολλημένοι σάν τά στρείδια στόν βράχο τοῦ Γολγοθᾶ, στόν Σταυρό σου, ἀποδεχόμενοι καρτερικά τόν δικό μας μικρό σταυρό καί ἁπλῶς θά κράζουμε μαζί μέ τόν πατέρα τοῦ σεληνιαζομένου νέου «πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ». Ἀμήν!

Blogger

25.8.17

ΙΕΡΟΥΡΓΙΑ...

...Εἴμαστε ὅλοι, λίγο ἢ πολύ, τραυματισμένοι ἄνθρωποι. Ἔχει ἕνα δάκρυ μέσα της ἡ ζωή μας, ἕνα κλάμα ἢ μία ἀπορία ἢ μία ἀγωνία, μιὰ ἀνησυχία ποὺ πολλαπλασιάζεται ἀπὸ τὴν ἴδια μας τὴ ζωή. Θέλουμε λοιπόν, αὐτὰ τὰ θέματα κάπου νὰ τὰ ἀκουμπήσουμε. Κάποιοι βρίσκουν τὴ διέξοδο τῶν Ψυχολόγων, τῶν ψυχιάτρων, τῶν οἰκογενειακῶν συμβούλων ἤ, ἂν δὲν θέλουν νὰ πᾶνε ἐκεῖ, κάποιων φίλων τους ποὺ τοὺς ἐμπιστεύονται. Στὸν τόπο μας ὅμως, παρὰ τὴν πολεμικὴ ποὺ γίνεται, ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀνθρώπων ἐμπιστεύεται ἀκόμα τὴν Ἐκκλησία. Τὴν νιώθει μητέρα του καὶ θέλει νὰ Τὴν πλησιάσει, νὰ ἐκκλησιοποιήσει κάπως τὸ πρόβλημά του καὶ νὰ τῆς ἐμπιστευθεῖ.
Ὁ κόσμος λοιπόν, πλησιάζει τὴν Ἐκκλησία γιὰ νὰ λύσει τὰ προβλήματα τῆς ζωῆς. Ὅμως αὐτὰ φανερώνουν συχνὰ τὴν κατάσταση τῆς ψυχῆς. Ἡ Ἐκκλησία ἀγκαλιάζει μὲ πολλὴ κατανόηση τὰ ἄμεσα καὶ καθημερινὰ προβλήματα, ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλει νὰ βοηθήσει οὐσιαστικὰ τὸν ἄνθρωπο, τοῦ δίνει ταυτόχρονα καὶ τὴ δυνατότητα νὰ ἀντικρίσει τὸν ἐσωτερικό του χῶρο, νὰ δεῖ τὴν πνευματικὴ προοπτική του καὶ νὰ ἀντιληφθεῖ τὶς ἀνάγκες τῆς ψυχῆς του. Ἕνα πρόβλημα ποὺ κάποιον μπορεῖ νὰ τὸν συνθλίβει, γιὰ κάποιον ἄλλο μπορεῖ νὰ λειτουργεῖ ὡς εὐλογία. Κι αὐτὸ εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ τὸ καταλάβουμε, ὄχι γιὰ νὰ ἀλλάξουμε συμπεριφορά, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀλλάξουμε φρόνημα, νὰ ἀποκτήσουμε δηλαδὴ βαθύτερη ἀντίληψη τῶν πραγμάτων.
Ἔλεγε κάποτε ὁ πατὴρ Παΐσιος τὸ ἑξῆς: «Κάθε φορὰ ποὺ χτυπάει ἡ πόρτα μου, σφίγγεται ἡ ψυχή μου. Τὸ ἕνα τρίτο τῶν προβλημάτων ποὺ κουβαλοῦν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὰ διαζύγια, τὸ ἄλλο εἶναι καρκίνοι ἢ ἀρρώστιες καὶ τὸ τρίτο εἶναι τὰ ψυχολογικά». Καὶ σ᾿ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τί μπορεῖ κανεὶς νὰ πεῖ; Ἴσως χρειάζεται νὰ καταλάβουμε ὅτι ἡ δύναμη τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι μόνο ὁ λόγος της, ἀλλὰ καὶ - κυρίως- ἡ προσευχή Της.
Ἦρθε κάποτε νὰ μὲ ἐπισκεφθεῖ ἕνας παλιός μου συμφοιτητὴς καὶ φεύγοντας μοῦ εἶπε: «Ἄκου νὰ σοῦ πῶ, ἐσὺ ἔγινες παπάς, ἐγὼ παντρεύτηκα· ἔχω τοῦ κόσμου τὰ προβλήματα· δὲν ἔχω χρόνο νὰ προσεύχομαι. Θὰ προσεύχεσαι ἐσὺ γιὰ μένα». Τί ὡραῖο πράγμα εἶναι τὸ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ στηρίζει τὴ ζωή του στὴν προσευχὴ τῆς Ἐκκλησίας! Εἴτε στὴ λειτουργική Της προσευχή, στὶς ἀκολουθίες, εἴτε στὴν προσευχὴ κάποιων ἀνθρώπων ποὺ μποροῦν νὰ προσεύχονται στὸ κελλάκι τους. Ἔχω βρεῖ στὸν τόπο τῆς διακονίας μου κάποιες γριοῦλες καὶ κάποιους γέροντες, στῶν ὁποίων τὴν καρδιὰ ἀνακάλυψα τὸ θησαυρὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ- κι ἔτσι, ὅταν κάποιοι ἄλλοι ἄνθρωποι μοῦ ἐμπιστεύονται μεγάλα προβλήματά τους σὲ αὐτοὺς ἀπευθύνομαι. Ζητῶ τὴν συμπαράστασή τους. Πιστεύω πιὸ πολὺ στὴ δική τους προσευχή, παρὰ στὴ δική μου. Μακάρι νὰ εἴχαμε κοντά μας καὶ ἄλλα μοναστηράκια, ἀνθρώπους δηλαδὴ ποὺ πραγματικὰ βομβαρδίζουν μὲ τὶς προσευχές τους τὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ καλύπτουν τὸ δικό μας ἀγώνα μὲ τὴ δύναμη τῶν δικῶν τους προσευχῶν. Μιὰ ποιμαντικὴ προσευχῆς εἶναι πολὺ ἀνώτερη ἀπὸ μία ποιμαντικὴ λόγου, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι δὲν χρειάζεται καὶ ὁ λόγος – «καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν».
Πάντως, μέσα στὴν Ἐκκλησία τὰ πάντα εἶναι κοινά: κοινὰ τὰ προβλήματά μας, κοινὲς οἱ ἀρετές μας, κοινὲς οἱ ἁμαρτίες μας, κοινοὶ οἱ ἀγῶνες μας. Μ᾿ αὐτὸ τὸ φρόνημα ζοῦμε μέσα στὴν Ἐκκλησία ἕνα πρόβλημά μας. Σήμερα ἔχασα ἐγὼ τὸ παιδί μου, αὔριο κάποιος ἄλλος ἀντιμετωπίζει μία δυσκολία στὴ δουλειά του, κι ἔτσι ὅλοι μαζὶ περνᾶμε μέσα ἀπ᾿ τὸ πρόβλημα καὶ ἀφήνουμε τὸ Θεὸ νὰ μᾶς δώσει τὴ λύση του. Μπορεῖ νὰ μᾶς τὴ δώσει μέσα ἀπὸ μία σκέψη, μέσα ἀπὸ τὰ παιδιά μας, μέσα ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲν εἶναι «τῆς Ἐκκλησίας», μέσα ἀπὸ μία ἐσωτερικὴ νεύση, ἀπὸ ἕνα ἀνάγνωσμα. Κι ἀκόμη δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ὅτι ὁ Θεὸς φωτίζει καὶ τὸν πνευματικό μας πατέρα, ἰδιαίτερα μάλιστα ὅταν στηριζόμαστε περισσότερο στὸ δικό του φωτισμό, παρὰ στὸ δικό μας. Πρέπει βέβαια, ὁ πνευματικὸς νὰ εἶναι ὄντως «πνευματικός», νὰ εἶναι πατέρας, νὰ εἶναι ἱερέας, νὰ μπορεῖ νὰ λειτουργεῖ, νὰ προσεύχεται, νὰ ξέρει νὰ ἀκουμπάει στὸ Θεὸ καὶ νὰ μὴν εἶναι ἕνας ἁπλὸς κοινωνικὸς ἐργάτης ποὺ κάνει ἕνα «θρησκευτικὸ χόμπι». Ὁ πνευματικὸς δὲν εἶναι σύμβουλος ποὺ δίνει συμβουλές· δὲν εἶναι δάσκαλος ποὺ διδάσκει, οὔτε εἰσαγγελέας ποὺ ἐλέγχει. Ὁ πνευματικὸς εἶναι πατέρας ποὺ ἀγκαλιάζει, φίλος ποὺ ἐλευθερώνει, ἀδελφὸς ποὺ συγχωρεῖ· εἶναι μυσταγωγὸς ποὺ ἱερουργεῖ τὸ μυστήριο τῆς ψυχῆς. Δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ ξέρει· εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὸ Θεὸ ὡς πατέρα του καὶ τὸν κάθε ἄνθρωπο ὡς παιδὶ τοῦ Θεοῦ. Ὁ πνευματικὸς ἔχει τὴ χάρι τῆς ἱεροσύνης, ἀρκεῖ νὰ τὴν κρατάει ζεστὴ καὶ ἐνεργὸ μέσα του. Ἂν ἔτσι τὴ διατηρεῖ, τότε ὁ Θεὸς δίνει πολλὰ καὶ μὲ πολλοὺς τρόπους. Ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς εἴμαστε ὑπηρέτες, διάκονοι. Τίποτα ἄλλο· Μόλις τὸ καταλάβουμε, γινόμαστε τὰ χαλιὰ πάνω στὰ ὁποῖα πατάει ὁ Θεός.
Γινόμαστε τὰ ποδόμακτρα ποὺ πατάει ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ -αὐτὰ τὰ χαλάκια ποὺ εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα - καὶ μαζεύουμε τὶς λάσπες γιὰ νὰ μπαίνει ὁ κόσμος καθαρός. Αὐτὴ εἶναι ἡ διακονία μας. Καὶ εἶναι ὑπέροχο ὅταν αὐτὸ τὸ καταλαβαίνει κανεὶς καὶ δὲν προσπαθεῖ νὰ κάνει κάτι παραπάνω - ἐκτὸς βέβαια ἂν ὁ Θεὸς φωτίσει, ὁπότε ἐπειδὴ Αὐτὸς ἐνεργεῖ, μᾶς κάνει καὶ μᾶς νὰ ἐνεργοῦμε κατὰ Θεόν.
Ἡ ψυχὴ εἶναι τόσο ἱερή! Τὴν πλησιάζει ὁ πνευματικὸς ὅπως τὸν ἅγιο Ἄρτο τὴν ὥρα ποὺ λέει «πρόσχομεν τὰ ἅγια τοῖς ἅγιοις». Καὶ μὲ τὰ δυὸ δάχτυλα, δηλαδὴ μὲ τὶς κατὰ τὸ δυνατὸν λιγότερες κινήσεις, Τὸν ὑψώνει, Τὸν προσφέρει στὸ Θεὸ καὶ Τὸν κατεβάζει. Τὸ ἴδιο κάνει καὶ μὲ τὴν ψυχή. Δὲν παρεμβαίνει ἄτσαλα διαλύοντας καὶ συντρίβοντάς την, ἀλλὰ ἁπλὰ τὴν ἀγγίζει. Ἀποδίδει τὸ σεβασμὸ ποὺ τῆς ἀνήκει -ἀφοῦ εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ- καὶ τὴν ἐπανατοποθετεῖ στὸ δισκάριο τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. Ὅπως στὴ Θεία Εὐχαριστία, ἔτσι κι ἐδῶ, ὁ ἱερέας καλεῖται νὰ κάνει τὴ μεταβολή: Παίρνει τὸν ἄνθρωπο τὸν τεθραυσμένο, τὸν κομματιασμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, τὸ συντετριμμένο ἀπὸ τὶς δοκιμασίες, καὶ τὸν ἐκθέτει στὴ χάρι τοῦ Θεοῦ· καὶ αὐτὴ τὸν μεταμορφώνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱερουργία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς...
ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΑΝΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

21.8.17

ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ "ΤΑΛΙΜΠΑΝ" ΚΑΤΑ ΤΟΝ κ. ΒΟΥΤΣΗ!

Από παλαιότερη συνέντευξή της:...
Ποια ανάγκη σας οδήγησε σε πνευματικό;
Η ανάγκη που οδηγεί άλλους στον ψυχολόγο. Εγώ δεν πιστεύω στην ψυχανάλυση. Όσες φορές πήγα, ήξερα περισσότερα από αυτούς. Είχα ανάγκη από έναν πνευματικό άνθρωπο. Να μοιραστεί τις απορίες μου. Είναι ένα άτομο που μιλά τέσσερις γλώσσες, με θεατρική παιδεία, είναι ανοιχτός σε όλα. Και πριν τον βρω, είχα πάει σε δυο-τρεις άλλους. Και έχουμε επαφή μέχρι σήμερα.
Σε μία άλλη συνέντευξή της πριν ένα περίπου χρόνο στο περιοδικό Βημαγκαζίνο, η μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός είχε αναφερθεί στην σχέση της με τον Θεό.
Στην ερώτηση «Η σχέση σας με τον Θεό ποια είναι;» απάντησε:
«Τον Θεό τον έχω μέσα μου. Εμείς είμαστε η Εκκλησία. Δεν υπάρχει η εκκλησία ως κτίριο. Πιστεύω βαθύτατα, κοινωνώ, έχω πνευματικό εδώ και 35 χρόνια».
Αμέσως μετά ρωτήθηκε αν έχει θυμώσει ποτέ μαζί Του και με σθένος απάντησε…..
«Γιατί να θυμώσω; Ξέρει απόλυτα τι κάνει. Πολλοί λένε: «Γιατί σε εμένα, Θεέ μου;». Αυτό είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα. Είναι σαν να Τον αμφισβητείς. Και δεν είμαι καμιά θεούσα. Υπάρχει, φυσικά, η άποψη ότι αν πιστεύεις στον Θεό δεν είσαι καλλιεργημένος. Πόσο πλανεμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, αλήθεια».
http://www.vimaorthodoxias.gr

18.8.17

ΒΑΣΑΝΑ...

Τα βάσανα σας είναι πολλά.
Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας
αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές.
Αλλά μην απελπίζεστε.
Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση
του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε
από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.
Παραδώστε λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του
με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.
Μη θυμώνετε, μη δυσφορείτε.
Μην τα βάζετε με κανέναν άνθρωπο.
Αφήστε τους ελεύθερους να επιτελούν επάνω σας και
μέσα σας το εργο της πρόνοιας του Κυρίου που,
αποβλέποντας στη σωτηρία σας,
πασχίζει να βγάλει από την καρδιά σας κάθε ακαθαρσία.
Όπως η πλύστρα τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει τα ρούχα
μέσα στη σκάφη, για να τα λευκάνει, έτσι και ο Θεός
τσαλακώνει, τρίβει και χτυπάει εσάς, για να λευκάνει
την ψυχή σας και να την ετοιμάσει για την ουράνια βασιλεία Του,
όπου κανένας ακάθαρτος δεν θα μπει.

Αύτη είναι η αλήθεια.
Προσευχηθείτε να σας φωτίσει το νου ο Κύριος,
για να την αντιληφθείτε.
Τότε με χαρά θα δέχεστε καθετί το δυσάρεστο σαν φάρμακο
που σας δίνει ο επουράνιος Γιατρός.
Τότε θα θεωρείτε όσους σας βλάπτουν
ως ευεργετικά όργανα Εκείνου.
Και πίσω τους θα βλέπετε πάντα το χέρι
του μεγάλου Ευεργέτη σας.
Για όλα να λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».
Να το λέτε, αλλά και να το αισθάνεστε.

Σας συμβουλεύω να εφαρμόσετε τους παρακάτω κανόνες:

-Κάθε στιγμή να περιμένετε κάποια δοκιμασία.
Και όταν έρχεται, να την υποδέχεστε
σαν ευπρόσδεκτο επισκέπτη.

-Όταν συμβαίνει κάτι αντίθετο στο θέλημα σας, κάτι που
σας προκαλεί πίκρα και ταραχή, να συγκεντρώνετε γρήγορα
την προσοχή σας στην καρδιά και ν’ αγωνίζεστε μ’ όλη σας
τη δύναμη, με βία και προσευχή, ώστε να μη γεννηθεί
οποιοδήποτε δυσάρεστο και εμπαθές αίσθημα μέσα σας.
Αν δεν επιτρέψετε τη γέννηση τέτοιου αισθήματος,
τότε όλα τελειώνουν καλά, γιατί κάθε κακή αντίδραση ή ενέργεια,
με λόγια ή με έργα, είναι συνέπεια και
επακόλουθο αυτού του αισθήματος.
Αν πάλι, γεννηθεί στην καρδιά σας ένα ασθενικό εμπαθές αίσθημα,
τότε τουλάχιστον ας αποφασίσετε σταθερά
να μην πείτε και να μην κάνετε τίποτα,
ώσπου να φύγει αυτό το αίσθημα.
Αν τέλος, είναι αδύνατο να μη μιλήσετε ή
να μην ενεργήσετε με κάποιον τρόπο, τότε υπακούστε
όχι στα αισθήματα σας, αλλά στον θείο νόμο.
Φερθείτε με πραότητα, ηρεμία και φόβο Θεού.

-Μην περιμένετε και μην επιδιώκετε
να σταματήσουν οι δοκιμασίες.
Απεναντίας, προετοιμάστε τον εαυτό σας
να τις σηκώνει ως το θάνατο.
Μην το ξεχνάτε αυτό! Είναι πολύ σημαντικό.
Αν δεν τοποθετηθείτε έτσι απέναντι στις δοκιμασίες,
η υπομονή δεν θα στερεωθεί στην καρδιά σας.

-Εκείνους που σας χτυπούν, να τους «εκδικείστε»
με την αγάπη σας και την αμνησικακία σας.
Με τα λόγια σας, με τη συμπεριφορά σας, ακόμα και
με το βλέμμα σας να τους δείχνετε ότι, παρ’ όλα
όσα σας κάνουν, εξακολουθείτε να τους αγαπάτε.
Και βέβαια, ποτέ μην τους θυμίσετε πόσο σας αδίκησαν.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
http://trelogiannis.blogspot.gr

15.8.17

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΠΑΝΑΓΙΟΦΡΟΥΡΗΤΑ!


Ἦχος γ' 
Δεῦτε ἅπαντα τὰ πέρατα τῆς γῆς, τὴν σεπτὴν Μετάστασιν τῆς Θεομήτορος μακαρίσωμεν· ἐν χερσὶ γὰρ τοῦ Υἱοῦ, τὴν ψυχὴν τὴν ἄμωμον ἐναπέθετο· ὅθεν τῇ Ἁγίᾳ Κοιμήσει αὐτῆς, ὁ κόσμος ἀνεζωοποιήθη, ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις, καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς μετὰ τῶν Ἀσωμάτων, καὶ τῶν Ἀποστόλων ἑορτάζων φαιδρῶς.
ΣΤΙΧΗΡΟ ΙΔΙΟΜΕΛΟ ΛΗΤΗΣ

14.8.17

ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ!

Ὅταν ἤμασταν παιδιά παίζαμε ἕνα σοφό παιχνίδι, ἁπλό, χωρίς ὑπολογιστή, κινητό, τάμπλετ ἤ διαδίκτυο˙ Χρειαζόμασταν μόνο τά... χέρια μας! Κάναμε ἕνα κύκλο καί λέγαμε: «Ἡ πλειοψηφία πάντοτε κερδίζει» καί τείναμε τά χέρια μας μέ ἀνοιχτή τήν παλάμη ἀπό τήν μία πλευρά ἤ ἀντεστραμένη. Κέρδιζαν φυσικά τά περισσότερα. Ἡ πλειοψηφία...
«Ἡ πλειοψηφία πάντοτε κερδίζει»... Κι αὐτό εἶναι ἀναμφισβήτητο. Θεωρητικά τουλάχιστον. Γιατί στίς ἡμέρες μας, στήν σύγχρονη πραγματικότητα, στό «σύγχρονο κράτος» κατά τήν ρήση θεσμικοῦ προσώπου, ἄλλα συμβαίνουν.
...Ἐποχή ἀνατροπῶν. Τό ἄδικο ἐπευφημεῖται. Τό δίκαιο στραγγαλίζεται. Τό κακό προβάλλεται. Τό καλό καταστέλλεται. Ἡ ἀπάτη προωθεῖται. Ἡ ἐντιμότητα χλευάζεται... Καί ὁ κατάλογος εἶναι ἀτελείωτος... Καί καταλήγουμε καί στό ἄτοπο «ἡ μειοψηφία πάντοτε κερδίζει»!
Μία μειοψηφία ὁλίγων βαλσαμωμένων ἀθεϊζόντων προσπαθεῖ νά ἐπιβληθεῖ μέ τόν πλέον προσβλητικό τρόπο στήν πλειοψηφία τῶν ἐλευθέρων ὑπολοίπων πολιτῶν αὐτῆς τῆς χώρας καί ξερνάει δηλητήριο.
Ὁ λόγος γιά τόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ὁ ὁποῖος δήλωσε ἀπό τήν δημόσια τηλεόραση μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς ἀπαράδεκτα: «Δεν είμαστε λαός ορθόδοξος. Η θρησκευτική συνείδηση είναι για κάθε άνθρωπο κάτι ιδιαίτερο. Είμαστε ένα σύγχρονο κράτος και όχι «ταλιμπάν της Ορθοδοξίας».
Θά θέλαμε νά ρωτήσουμε τόν κ. Βούτση, ἀπόψε καί αὔριο, οἱ χιλιάδες πιστῶν Ἑλλήνων πού θά κατακλύσουν σέ βουνά καί θάλασσες περιώνυμα Προσκυνήματα, ξακουστά Μοναστήρια ἀφιερωμένα στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἀλλά καί κάθε Ἱερό Ναό καί Ἐξωκκλήσι γιά νά τιμήσουν τήν «Παναγιά τοῦ Τόπου τους», ἀνήκουν στούς «Ταλιμπάν τῆς Ὀρθοδοξίας»;
Οἱ χιλιάδες Ἕλληνες πού εὐλαβικά ἀπόψε καί αὔριο θά ἀνάψουν ἕνα κεράκι στήν χάρη Της εἶναι «Ταλιμπάν»;
Οἱ χιλιάδες Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες πού παρά τήν ἁμαρτωλότητά τους, τήν ἁμαρτωλότητά μας, τήν ἐκκοσμίκευσή μας, τήν ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τήν Ἐκκλησία, σέ κάθε δύσκολη στιγμή τήν Μάνα-Παναγιά ἐπικαλούμαστε εἴμαστε «Ταλιμπάν»;
Ὄχι κ. Βούτση! Σεβόμαστε τόν θεσμικό σας ρόλο, ἀλλά ὀφείλετε κι ἐσεῖς νά σεβαστεῖτε τήν πίστη τῶν Ἑλλήνων! Ὅταν ἀναφέρεστε στήν πίστη τῶν πατέρων μας, στήν Ἑλληνορθόδοξη πίστη μας, στίς αἰώνιες παραδόσεις τῆς φυλῆς μας εἶναι προτιμότερο νά πλένετε μέ ροδόνερο τό στόμα σας, πρίν τό ἀνοίξετε καί ἐξαπολύετε τέτοιου εἴδους ὕβρεις καί προσβολές!  
Εὐχόμαστε ἡ Παναγία μας νά χαρίσει σέ ὅλους μας μετάνοια καί νά πρεσβεύει πάντοτε παραμυθητικά πρός τόν Υἱό καί Θεό Της γιά ὅλους μας καί γιά τήν πολύπαθη Πατρίδα μας.

Blogger

11.8.17

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΩΤΗΡ

...Ὁ Χριστός εἶναι ὁ δάσκαλός μας, ἐμεῖς εἴμαστε οἱ μαθηταί Του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ὁδηγός μας, ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ἀκόλουθοί Του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ βασιλιάς
μας, ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ὑπήκοοί Του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ κυβερνήτης μας, ἐμεῖς εἴμαστε οἱ πολίτες τοῦ κράτους Του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ πατέρας μας, ἐμεῖς εἴμαστε τά παιδιά Του. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Θεός μας, ὁ Κύριός μας, ὁ Σωτήρας μας, ὁ Λυτρωτής μας.
Ἀδελφοί μου, ἄν λύσουμε ὅλα τά ἄλλα προβλήματά μας καί δέν λύσουμε τό
πρόβλημα τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας, δέν κάναμε τίποτε. Θά εἴμαστε ἀποτυχημένοι..

Ἀρχιμ. π. Θεόφιλος Ζησόπουλος

8.8.17

ΣΤΟΠ! ΕΔΩ ΕΛΛΑΔΑ!

Αὔγουστος μήνας. Οἱ θερμοκρασίες ὑψηλές. Ἦρθε νέος καύσωνας. Οἱ μετεωρολόγοι τόν ὀνόμασαν «Ἐωσφόρο»... Θά τόν ὑπομείνουμε κι αὐτόν, ὅπως καί τόν προηγούμενο.
Ἐξάλλου δέν ἔπληξε μόνο τήν χῶρα, ἀλλά συνέχει καί κυβερνᾶ ὁλόκληρη τήν ἑλληνική πολιτική ἡγεσία! Ἐν μέσῳ θέρους, πού σχεδόν ὅλα ὑπολειτουργοῦν, ἀποφάσισαν οἱ σοφοί νόες τῆς ψευτοαριστερᾶς –οἱ ἀποφάσεις τους θυμίζουν τό «ἀπεφασίσαμεν καί διαττάσωμεν» ἄλλων ἐποχῶν καί ἰδεολογιῶν- νά ἐφαρμόσουν ὅ,τι τούς «φωτίζει» ὁ πραγματικός Ἐωσφόρος. Δαιμονοκρατοῦντες κυβερνῶντες ἀντί νά ἐνεργοποιήσουν τά ἐγκεφαλικά τους κύτταρα:
-γιά τό καλό τῶν παιδιῶν καί τῆς παιδείας,
-γιά τά ζωτικά προβλήματα τῶν νέων -πού μεταναστεύουν ὄχι ἁπλῶς γιά ἕνα καλύτερο μέλλον, ἀλλά γιά νά ἐπιβιώσουν,
-γιά τά καυτά ἐθνικά προβλήματα,
-γιά τά καθημερινά κοινωνικά θέματα πού μαστίζουν ὅλους τούς Ἕλληνες,
-γιά μία καλή καί ποιοτική ζωή τῶν πολιτῶν,
-γιά τήν πνευματική άνόρθωση μικρῶν καί μεγάλων (τί λέμε τώρα;...!)
-γιά τήν «καραμελίτσα» τῶν πολιτικῶν: τό κράτος δικαίου,
ἀναλίσκονται καί δαπανοῦν χρήματα –γιατί ἡ φαιά οὐσία εἶναι δυσεύρετη στούς κύκλους τους- γιά νά γκρεμίσουν ὅ,τι ἀκόμη ἀπέμεινε ὄρθιο καί ζωντανό σ’ αύτήν τήν δόλια τήν πατρίδα!
Κατάργηση τῆς ἔπαρσης σημαίας, (ἡ πρωϊνή προσευχή δέν καταργεῖται τελικά), κλήρωση ἀντί ἐπιλογή τῶν ἀρίστων μαθητῶν τῆς Στ΄ τάξεως τοῦ Δημοτικοῦ γιά τόν καθορισμό τοῦ σημαιοφόρου, τῶν παραστατῶν καί τῶν μαθητῶν πού θά καταθέτουν στεφάνι στούς ἥρωες τῆς Πατρίδος, εἶναι οἱ νέες ἑωσφορικές ἀποφάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπί τῆς ἀμορφωσιᾶς, σκοταδισμοῦ, ἀπαιδείας καί ἀθρησκείας, πού ἐπιμένουν σαδιστικά νά τό ἀποκαλοῦν «Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων».
 «Πρόγευση κολάσεως» ἀποκαλοῦσε συνήθως τόν καύσωνα ὁ π. Θεόφιλος. Πρόγευση τῆς κολασμένης κουλτούρας τῶν κυβερνώντων μας εἶναι ἐν πολλοῖς καί οἱ νέες ἀποφάσεις τους, τίς ὁποῖες παθητικά, ἀναίσθητα, καί ἀδιάφορα παρακολου­θοῦμε ὅλοι μας. Ἀρχῆς γενομένης ἀπό τόν πνευματικό, λεγόμενο, κόσμο, τήν Ἀκαδημία –βεβαίως ὁ Πρόεδρός της εἶναι μεταρρυθμιστής, τά Πανεπιστήμια –εἶναι καί περίοδος διακοπῶν, τήν Ἐκκλησία -ἔχει νά ἀντιμετωπίσει τό «φλέγον» ζήτημα τῶν ἐπισκοπικῶν ἐκλογῶν, τά Μοναστήρια –κάποτε ἦταν φάροι ὄχι μόνο Ὀρθοδοξίας ἀλλά καί πολιτισμοῦ καί γραμμάτων... 
Ἔτσι «ἡμῶν κοιμωμένων» καί τῶν «οἰκειῶν ἡμῶν ἐμπιπραμένων» ὁ διάβολος καί τά ὅργανά του ἀλωνίζουν, στήν ἄλλοτε πραγματικά χριστιανική πατρίδα μας, ἀνενόχλητοι καί ἁλώνουν ὅ,τι ἀκόμη ἔχει ἀπομείνει ὄρθιο.
Μέ τί μᾶς πότισαν καί ἔχει παραλύσει κάθε εἴδους ἀντίσταση;
Μέ τί μᾶς κοίμησαν καί δέν ἀντιδροῦμε;
Δέν ἐπαναστατεῖ ἡ ἑλληνορθόδοξη συνείδησή μας;
Ζητεῖται ἄγγελος νά φωνάξει: «Στῶμεν καλῶς»!
Ζητεῖται ἄγγελος νά ἐξολοθρεύσει τό κακό!
Ζητεῖται ἄγγελος νά καλέσει σέ μετάνοια!
Ζητεῖται ἄγγελος νά φωνάξει: «Στόπ! ἐδῶ Ἑλλάδα!», ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ ἀείμνηστος μπαρουτοκαπνισμένος φλογερός ἱεροκήρυκας π. Θεόφιλος!
Ἐδῶ χριστιανική Ἑλλάδα! Θεοφρούρητη Ἑλλάδα! Παναγιοσκέπαστη Ἑλλάδα! Ἁγιοτόκος Ἑλλάδα!
Ἕλληνες χριστιανοί! Ναί, ἐσεῖς, ἐμεῖς, πού ἀποτελοῦμε τήν μειοψηφία, ἄς ἀντισταθοῦμε καί ἄς παρακαλέσουμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τόν μήνα τῆς ὁποίας διανύουμε, νά μήν ἄρει ποτέ τήν Σκέπη της ἀπό τήν Πατρίδα μας καί νά λυτρώσει τούς Ἕλληνες ἀπό κάθε ἐπίβουλο ἐχθρό, ἐσωτερικό ἤ ἐξωτερικό. Ἀμήν.

Blogger